Po tradycyjnej kawie ruszamy na Transfogarską. Planujemy również urwać tego dnia więcej kilometrów tak żeby na ostatni dzień nie zostawić ich zbyt wiele. Wtedy jeszcze nie wiemy że z planowanych pięciu dni wyjazd przedłuży się do sześciu.

Początek trasu choć malowniczy to dla motocykla dość męczący. Liczne dziury i bardzo zła nawierzchnia daje w kość...

Pierwsze widoki

Kolejny raz odczuwamy minusy długiego weekendu. W miejscach, gdzie pojawia się lepsza nawierzchnia i fajne winkle korek samochodów uniemożliwia płynną jazdę.

Ilość puszek zniechęcała ale najgorsze było przed nami...


Wjeżdżamy w wyższe partie gór.



I sesje zdjęciowe przy malowniczym wodospadzie


I dalej w górę, gdzie niestety coraz więcej puszek



I widok z góry.

Transfogarska tego dnia przypominała Krupówki z Zakopanem.

Ale widoki i tak były piękne, tu jeszcze przed tunelem.






Na trasie trzeba uważać na swobodnie biegające konie, które zupełnie nic nie robią sobie z klaksonów.



...i tunel, który w okresie zimowym jest zamykany. My mieliśmy piękną pogodę ale dwa dni wcześniej trasa z uwagi na mgły i opady była zamknięta.

I korek w tunelu. Przed wjazdem jest zakaz używania sygnałów dźwiękowych. W tunelu trąbili wszyscy.....

I po drugiej stronie...

Przywitała nas mgła lub raczej bardzo niskie chmury. Można było odpocząć od skwaru.


Tu widać rumuńską stonkę...

I koreczek...



Zjeżdżamy z transfogarskiej góry pozostawiając za nami. Kierujemy się na Węgry gdzie znów czeka brak zakrętów i monotonia.



Wieczorem zatrzymujemy się na jedzonko i camping wynaleziony przez nasze ładniejsze połowy w okolicach Ciucea W nocy mieliśmy wrażenie że pociągi jeżdżą nam po głowach.